Zespół naukowców z École Polytechnique Fédérale de Lausanne (EPFL) opracował nową wersję holograficznego druku 3D, która okazała się aż 70 razy wydajniejsza od dotychczasowych metod. W ramach testów badacze stworzyli między innymi model ludzkiego ucha naturalnej wielkości zawierający żywe komórki.

To nie jest już eksperyment laboratoryjny przypominający prosty wydruk plastikowego modelu. To krok w stronę przyszłości, w której uszkodzone tkanki, fragmenty narządów czy spersonalizowane implanty będą mogły powstawać niemal na zamówienie.

Przeczytaj również: Dyplom w kilka miesięcy, zawód optometrysty na lata. Kontrowersje wokół „przyspieszonych” studiów medycznych

Druk 3D, który działa jak hologram

Nowa technologia opiera się na metodzie określanej jako tomograficzna wolumetryczna produkcja addytywna, w skrócie TVAM. W przeciwieństwie do klasycznych drukarek 3D, które tworzą obiekt warstwa po warstwie, tutaj cały proces przypomina bardziej materializowanie kształtu wewnątrz specjalnej substancji światłoczułej.

Naukowcy wykorzystują wiązkę lasera oraz holograficzne projekcje światła, które utwardzają płynną żywicę dokładnie tam, gdzie ma powstać finalny obiekt. Efekt przypomina wyłanianie się gotowej struktury z cieczy.

Największym przełomem okazało się jednak coś innego — po raz pierwszy udało się bezpośrednio kontrolować fazę wiązki światła w tego typu systemie. Dzięki temu badacze ograniczyli przypadkowe zakłócenia świetlne odpowiedzialne za niedokładności i chropowate powierzchnie wydruków.

To właśnie ten element pozwolił radykalnie zwiększyć precyzję i szybkość całego procesu.

Kilka sekund zamiast godzin

Dotychczas biodruk 3D był często powolny, kosztowny i ograniczony wielkością tworzonych struktur. Nowa metoda znacząco zmienia te ograniczenia.

Badacze informują, że obiekty o wielkości kilku milimetrów mogą powstawać dosłownie w ciągu kilku sekund, natomiast większe modele — liczące kilka centymetrów — są gotowe w kilka minut.

To ogromna zmiana dla medycyny regeneracyjnej, gdzie czas i precyzja mają kluczowe znaczenie. Im dłużej trwa proces drukowania tkanek zawierających żywe komórki, tym większe ryzyko uszkodzenia materiału biologicznego.

Nowa technologia pozwala skrócić ten proces do minimum.

Ludzkie ucho z żywymi komórkami

Największe emocje wzbudziły jednak wyniki praktycznych testów. Naukowcy wydrukowali model ludzkiego ucha naturalnej wielkości, wykorzystując materiał zawierający żywe komórki.

Po sześciu dniach od wydruku komórki nadal pozostawały aktywne i zaczęły tworzyć uporządkowane sieci biologiczne. To niezwykle istotny sygnał dla całego świata medycyny regeneracyjnej.

Dotąd jednym z największych problemów biodruku było właśnie utrzymanie żywotności komórek podczas procesu tworzenia struktur. Światło lasera, temperatura czy sama mechanika druku mogły powodować ich uszkodzenia.

Szwajcarski zespół pokazał jednak, że możliwe staje się tworzenie dużych struktur biologicznych bez niszczenia delikatnych komórek znajdujących się wewnątrz materiału.

Bioimplanty coraz bliżej rzeczywistości

Choć wydrukowane ucho nie jest jeszcze gotowym implantem medycznym, dla naukowców stanowi dowód, że technologia zaczyna przekraczać granice laboratoryjnych eksperymentów.

W przyszłości podobne rozwiązania mogą zostać wykorzystane do tworzenia:

• implantów dla pacjentów po urazach,
• fragmentów chrząstek i tkanek,
• spersonalizowanych struktur dopasowanych do anatomii konkretnego człowieka,
• biologicznych rusztowań wspierających regenerację organizmu,
• modeli narządów wykorzystywanych do testowania leków.

To szczególnie ważne w czasach, gdy medycyna coraz mocniej rozwija terapie spersonalizowane. Organizm każdego człowieka jest inny, a możliwość tworzenia indywidualnych implantów mogłaby całkowicie zmienić leczenie wielu chorób i urazów.

Medycyna przyszłości zaczyna się dziś

Naukowcy podkreślają, że to dopiero początek. Trwają już prace nad dalszym zwiększaniem dokładności druku oraz możliwością tworzenia jeszcze bardziej skomplikowanych struktur biologicznych.

Badacze chcą również opracować systemy pozwalające drukować bezpośrednio na istniejących tkankach lub wokół nich. Rozwijane są także metody tworzenia obiektów bez konieczności obracania materiału — wyłącznie poprzez projekcję hologramu do wnętrza żywicy.

To pokazuje, jak szybko zmienia się współczesna medycyna. Jeszcze niedawno druk 3D kojarzył się głównie z przemysłem lub prototypami mechanicznymi. Dziś coraz częściej dotyczy ludzkiego ciała.

Granica między technologią a biologią zaczyna się zacierać

Rozwój biodruku otwiera fascynujące możliwości, ale jednocześnie rodzi nowe pytania. Jak daleko będzie można ingerować w ludzkie tkanki? Czy za kilkanaście lat drukowanie fragmentów ciała stanie się standardową procedurą medyczną? Jak zmieni się transplantologia, jeśli część implantów będzie można po prostu „wydrukować”?

Jedno wydaje się pewne — granica między technologią a biologią zaczyna się coraz bardziej zacierać.

A wydrukowane ludzkie ucho jest symbolem momentu, w którym medycyna przyszłości przestaje być wizją, a zaczyna stawać się rzeczywistością.

Artykuł Wydrukowali ludzkie ucho w kilka minut. Technologia, która może zmienić medycynę pochodzi z serwisu Netklinika.