Nowa skala OSA-7 odsłania prawdę o naszym dystansie wobec chorych na raka
Czasem nie odwracamy wzroku z braku serca, lecz z lęku. Nie wiemy, co powiedzieć, jak się zachować, czy każde słowo nie będzie nietaktem. Choroba nowotworowa wciąż wywołuje w społeczeństwie napięcie, niepewność i milczenie. Naukowcy ze Śląska postanowili sprawdzić, skąd bierze się ten dystans i jak można go zmierzyć. Tak powstała skala OSA-7 – nowe narzędzie badawcze, które pozwala zrozumieć, jak naprawdę wygląda społeczna akceptacja osób chorych onkologicznie.
Przeczytaj również: Powstał pierwszy w Polsce Instytut Suicydologii
Strach przed rozmową, nie brak empatii
Autorzy badań, dr hab. Mateusz Grajek i dr Tomasz Jurys, podkreślają, że społeczna akceptacja odgrywa kluczową rolę w procesie adaptacji do choroby. To ona wpływa na poczucie bezpieczeństwa emocjonalnego pacjentów, na ich relacje z bliskimi, współpracownikami i otoczeniem. Gdy akceptacji brakuje lub gdy towarzyszy jej niepewność, chory często zamyka się w sobie, ogranicza kontakty i doświadcza nasilonego stresu psychicznego.
Dystans wobec osób z chorobą nowotworową rzadko wynika ze złej woli. Znacznie częściej jest efektem braku kompetencji komunikacyjnych i obawy przed niewłaściwą reakcją. Ludzie boją się powiedzieć za dużo, za mało, boją się łez, ciszy, trudnych pytań. W efekcie wybierają milczenie, które dla chorego może być bardziej bolesne niż niezręczne słowa.
Skala OSA-7, czyli jak mierzyć to, co niewidzialne
Nowa skala OSA-7 została zaprojektowana jako krótkie, precyzyjne narzędzie o jednoznacznej interpretacji wyników. Jej celem nie jest ocenianie pacjentów, lecz diagnozowanie postaw społecznych wobec nich. Kwestionariusz pozwala uchwycić gotowość do kontaktu, komfort w rozmowie o chorobie oraz skłonność do oferowania wsparcia.
To właśnie te subtelne elementy codziennych interakcji decydują o tym, czy osoba chora czuje się częścią wspólnoty, czy kimś, kogo lepiej omijać w obawie przed trudnymi emocjami. Skala umożliwia badanie nie tylko ogółu społeczeństwa, lecz także grup zawodowych, które mają bezpośredni kontakt z pacjentami, w tym personelu medycznego, rehabilitantów i opiekunów.
Gdy dystans boli bardziej niż choroba
Brak akceptacji lub strach przed stygmatyzacją może prowadzić do wycofania społecznego i pogorszenia jakości życia. Pacjenci często odbierają unikanie rozmów jako brak zainteresowania, a chłód w relacjach jako odrzucenie. Tymczasem po drugiej stronie bywa ktoś, kto po prostu nie wie, jak się zachować.
Dr Tomasz Jurys zwraca uwagę, że niepewność w kontakcie z osobą chorą często skutkuje nadmiernym dystansem. To mechanizm obronny, który ma chronić przed własnym dyskomfortem, lecz w praktyce pogłębia izolację pacjenta. Skala OSA-7 pozwala zidentyfikować właśnie te obszary, w których potrzebne są wsparcie edukacyjne i trening umiejętności komunikacyjnych.
Skuteczne leczenie ortodontyczne Wrocław wymaga precyzji i doświadczenia. Wybierając nasze usługi, stawiasz na indywidualny plan leczenia, który rozpoczyna się od dokładnej diagnostyki. Właściwy dobór aparatu ortodontycznego to pierwszy krok do szybkiego i satysfakcjonującego osiągnięcia celu, jakim są piękne i proste zęby.
Zmiana społeczna, która dopiero się zaczyna
Wyniki badań wskazują na ogólnie wysoki poziom deklarowanej akceptacji wobec osób chorych onkologicznie. Zdaniem dr. hab. Mateusza Grajka może to świadczyć o stopniowym osłabianiu stereotypów i pozytywnej zmianie społecznej. Jednocześnie badania ujawniają obszary niepewności emocjonalnej, zwłaszcza w rozmowach o chorobie, które nadal generują napięcia w relacjach między pacjentami a ich otoczeniem.
To pokazuje, że empatia istnieje, ale często nie idzie w parze z umiejętnością jej wyrażania. A właśnie ta umiejętność decyduje o tym, czy wsparcie jest realne, czy pozostaje jedynie dobrą intencją.
Marzysz o prostym, pięknym uśmiechu, ale nie wiesz od czego zacząć? Zrób pierwszy krok w kierunku wymarzonego wyglądu! Ortodonta Poznań przeprowadzi konsultację, stworzy plan leczenia i dobierze aparat ortodontyczny!
Narzędzie, które może zmienić codzienność chorych
Standaryzacja skali OSA-7 stanowi ważne uzupełnienie dotychczasowych narzędzi badawczych, które koncentrowały się głównie na subiektywnych doświadczeniach pacjentów. Nowa skala pozwala spojrzeć szerzej – na kontekst społeczny, w którym chory funkcjonuje na co dzień.
Dzięki temu OSA-7 może być wykorzystywana nie tylko w badaniach naukowych, lecz także w projektowaniu i ocenie programów psychoedukacyjnych oraz działań przeciwdziałających stygmatyzacji. To krok w stronę świata, w którym rozmowa o chorobie nie jest tematem tabu, a obecność drugiego człowieka nie kończy się na współczującym milczeniu.
Bo czasem to nie choroba oddziela najbardziej, lecz strach przed rozmową.
